M-BUS nápověda | LG MBUS service tool

M-BUS

Telegramy

Podczas ręcznej diagnostyki najpierw trzeba rozpoznać typ wiadomości. Pierwszy bajt zwykle odróżnia krótką ramkę, długą ramkę oraz jednobajtowe potwierdzenie E5.

Pojedynczy znak	Krótka ramka	Ramka sterująca	Długa ramka
E5h	Start 10h	Start 68h	Start 68h
	Pole C	Pole L = 3	Pole L
	Pole A	Pole L = 3	Pole L
	suma kontrolna	Start 68h	Start 68h
	Stop 16h	Pole C	Pole C
		Pole A	Pole A
		Pole CI	Pole CI
		suma kontrolna	Dane użytkownika
		Stop 16h	(0-252 bajty)
			suma kontrolna
			Stop 16h

Pojedynczy znak

Pojedynczy bajt E5 oznacza potwierdzenie bez dodatkowych danych. W diagnostyce trzeba odróżnić go od odpowiedzi zawierającej rzeczywiste wartości pomiarowe.

Właściwość	Wartość i znaczenie
Wartość	`E5h`
Długość	`1 Byte`
Typowy kierunek	Slave → Master jako potwierdzenie odebranego polecenia.

RX E5 Jednobajtowe potwierdzenie odbioru bez części danych.

Krótka ramka

Krótka ramka ma stałą długość i służy do prostych wiadomości sterujących. Typowa postać to 10 C A CS 16, gdzie C to pole sterujące, A adres, CS suma kontrolna, a 16 kończy ramkę.

Start	C	A	CS	Stop
`10h`	kod sterujący	adres	`(C+A)mod 256`	`16h`

Element	Kontrola przy dekodowaniu
`10h`	Pierwszy bajt musi być bajtem startu krótkiej ramki. Inna wartość oznacza inny typ wiadomości albo błąd odbioru.
`C`	Określa procedurę, na przykład SND_NKE, REQ_UD1 albo REQ_UD2. Znaczenie bitów ocenia się według kierunku master/slave.
`A`	Musi odpowiadać docelowemu adresowi podstawowemu albo adresowi broadcast zgodnie z celem zapytania.
`CS`	Najpierw sumuje się tylko bajty C i A, a następnie bierze dolne 8 bitów wyniku, czyli modulo 256. Bajty start i stop nie są wliczane.

TX 10 5B 01 5C 16 Zapytanie o dane z urządzenia o adresie podstawowym 01.

Ramka sterująca

Ramka sterująca używa bajtu startu 68h, ale ma stałą długość L = 3. Przenosi tylko pola C, A i CI, czyli informację sterującą bez danych użytkownika.

W diagnostyce pojawia się na przykład przy poleceniach ustawiających albo wybierających urządzenie, które nie przenoszą wartości pomiarowych.

Start	L	L	Start	C	A	CI	CS	Stop
`68h`	`03h`	`03h`	`68h`	kod sterujący	adres	kod aplikacyjny	`(C+A+CI)mod 256`	`16h`

Zastosowanie	Znaczenie techniczne
Wybór urządzenia	Master może użyć CI i powiązanych reguł do przygotowania slave do dalszej komunikacji bez wysyłania danych pomiarowych w tej ramce.
Polecenie aplikacyjne bez DATA	Ramka niesie informację w polu CI. Gdy polecenie wymaga parametrów albo danych aplikacyjnych, używa się ramki długiej.
Walidacja	Oba bajty L muszą mieć wartość 03h, drugi start musi być 68h, a suma kontrolna jest liczona tylko z C, A i CI jako modulo 256.

TX 68 03 03 68 53 01 51 A5 16 Ramka sterująca ze stałą długością L = 3.

Długa ramka

Długa ramka przenosi część danych. Typowa postać to 68 L L 68 C A CI DATA CS 16. Para L określa długość od C do końca danych, a CI identyfikuje typ danych aplikacyjnych.

Start	L	L	Start	C	A	CI	DATA	CS	Stop
`68h`	`L`	`L`	`68h`	sterowanie	adres	typ danych	`0-252 Byte`	`(C+A+CI+ΣDATA)mod 256`	`16h`

Krok walidacji	Reguła
Start i długość	Pierwszy i czwarty bajt muszą mieć wartość 68h, a oba bajty L muszą być identyczne.
Zakres L	L obejmuje C, A, CI i DATA. Dlatego minimalna długa ramka bez DATA ma L = 3, a każdy bajt DATA zwiększa L o 1.
Suma kontrolna	CS liczy się jako modulo 256 z sumy bajtów C, A, CI oraz wszystkich bajtów DATA. Start, L, samo CS i stop nie są wliczane.
Interpretacja DATA	DATA nie wolno czytać bez CI. Dopiero CI określa, czy ładunek jest strukturą zmienną, stałą, raportem błędu, alarmem albo innym znaczeniem aplikacyjnym.

RX 68 15 15 68 08 01 72 78 56 34 12 24 40 01 07 02 00 00 00 04 00 10 27 00 00 38 16 Odpowiedź urządzenia z nagłówkiem danych zmiennych i jednym rekordem danych.

Dekodowanie danych

Dekodowanie przebiega od ramki do danych: najpierw sprawdza się start, długość i sumę kontrolną, potem pole sterujące C, adres A, pole CI, a na końcu rekordy danych DIF/VIF.

Część	Znaczenie
`C`	Kierunek i typ zapytania albo odpowiedzi.
`A`	Adres podstawowy urządzenia na magistrali.
`CI`	Typ danych aplikacyjnych, na przykład odpowiedź zmienna z rekordami danych.
`DIF/VIF`	Kodowanie wartości, funkcji, znaczenia i jednostki rekordu danych.

Pole L

Pole L określa długość zmiennej części ramki długiej albo sterującej. W długiej ramce po pierwszym bajcie startu 68h występują dwa identyczne bajty L, a po nich drugi bajt startu 68h.

Wartość L liczy się od pola C do ostatniego bajtu DATA włącznie. Nie obejmuje bajtów startu 68h, samych pól L, sumy kontrolnej CS ani bajtu stop 16h. Jeśli obie wartości L różnią się, ramka jest błędna.

Ramka	Postać	Znaczenie L
Ramka sterująca	`68 03 03 68 C A CI CS 16`	Stała długość 3, ponieważ ramka zawiera tylko C, A i CI.
Długa ramka	`68 L L 68 C A CI DATA CS 16`	Zmienna długość obszaru C, A, CI i DATA.

Przykład	Obliczenie L
`68 03 03 68 53 01 51 A5 16`	L = 3, ponieważ liczą się tylko bajty 53h, 01h i 51h.
`68 13 13 68 08 05 73 ... CS 16`	L = 13h, czyli 19 bajtów od pola C 08h do ostatniego bajtu części danych.

Podczas ręcznego dekodowania pole L jest dobrym pierwszym filtrem błędów. Jeśli długość się nie zgadza, interpretowanie DIF/VIF nie ma sensu, ponieważ przesunięcie danych zwykle psuje resztę telegramu.

Pole C

Pole C, nazywane także Control Field albo Function Field, zawiera parametry sterujące ramki. Określa kierunek przepływu danych, a przez dolne bity funkcyjne także właściwy cel wiadomości.

W diagnostyce pole C szybko pokazuje, czy ramka jest inicjalizacją, zapisem do urządzenia, żądaniem danych albo odpowiedzią urządzenia slave. W krótkiej ramce znajduje się za bajtem startu 10h, a w ramce sterującej i długiej za drugim bajtem startu 68h. Wartość pola C wchodzi do sumy kontrolnej.

Kierunek	7	6	5	4	3	2	1	0
Master → Slave	`0`	`1`	`FCB`	`FCV`	`F3`	`F2`	`F1`	`F0`
Slave → Master	`0`	`0`	`ACD`	`DFC`	`F3`	`F2`	`F1`	`F0`

Bity	Nazwa	Dotyczy kierunku	Znaczenie w komunikacji
`7-6`	wzorzec kierunku	oba kierunki	Wartość 01b oznacza master → slave, wartość 00b oznacza slave → master.
`5`	`FCB / ACD`	według kierunku	U mastera jest to bit zliczania ramki; u slave żądanie przekazania danych priorytetowych Class 1.
`4`	`FCV / DFC`	według kierunku	U mastera potwierdza ważność FCB; u slave steruje przepływem danych i informuje, że urządzenie nie jest gotowe przyjąć kolejnych danych.
`3-0`	`F3-F0`	oba kierunki	Kod funkcji procedury, na przykład inicjalizacja, żądanie danych albo odpowiedź z danymi.

W kierunku master → slave bit FCB przy poprawnej komunikacji przełącza się między 0 i 1. Jeśli master nie otrzyma odpowiedzi na poprzednią ramkę, powtarza tę samą ramkę z tym samym FCB, a slave powinien ponownie zwrócić tę samą odpowiedź. Bit FCV wskazuje, czy FCB jest ważny; przy FCV = 0 bit FCB jest ignorowany.

W kierunku slave → master bity 5 i 4 mają inne znaczenie. ACD = 1 sygnalizuje, że slave chce przekazać dane priorytetowe klasy Class 1. DFC = 1 oznacza sterowanie przepływem danych: slave nie jest gotowy przyjąć kolejnych danych.

Bity F0 do F3 kodują właściwą funkcję wiadomości. Warstwa łącza M-BUS używa dwóch podstawowych procedur: wysłanie z potwierdzeniem SND/CON oraz żądanie z odpowiedzią REQ/RSP.

Nazwa	Pole C bin.	Pole C hex.	Ramka	Opis
`SND_NKE`	`0100 0000`	`40`	krótka	Inicjalizacja stacji uczestniczącej.
`SND_UD`	`01F1 0011`	`53/73`	długa/sterująca	Wysłanie danych ze stacji sterującej do stacji uczestniczącej.
`REQ_UD2`	`01F1 1011`	`5B/7B`	krótka	Żądanie zwykłych danych Class 2 od stacji uczestniczącej.
`REQ_UD1`	`01F1 1010`	`5A/7A`	krótka	Żądanie priorytetowych danych Class 1 od stacji uczestniczącej.
`RSP_UD`	`00AD 1000`	`08/18/28/38`	długa/sterująca	Wysłanie danych ze stacji uczestniczącej do stacji sterującej po żądaniu.

Pole A

Pole A jest adresem urządzenia na magistrali M-BUS. Master używa go do określenia, do którego licznika albo konwertera jest skierowany telegram, a slave zwraca ten sam adres w odpowiedzi.

W diagnostyce serwisowej pole A jest pierwszym miejscem kontroli, czy ustawiony adres podstawowy zgadza się z odpowiedzią urządzenia. Jeśli adres się różni, może odpowiadać inne urządzenie albo w programie ustawiono zły adres.

HEX	DEC	Znaczenie	Odpowiedź
`00h`	`0`	Domyślny albo nieprzypisany adres podstawowy urządzenia.	Odpowiedź przyjdzie, jeśli urządzenie używa adresu 0.
`01h-FAh`	`1-250`	Typowe adresy podstawowe urządzeń w zakresie od 1 do 250.	Odpowiada urządzenie ze zgodnym adresem podstawowym.
`FDh`	`253`	Broadcast dla adresowania wtórnego. Konkretne urządzenie wybiera się danymi aplikacyjnymi, a nie bezpośrednio polem A.	Odpowiedź przyjdzie od urządzenia wybranego adresem wtórnym.
`FEh`	`254`	Broadcast testowy. Odpowiedzieć mogą wszystkie urządzenia, dlatego używa się go głównie przy jednym urządzeniu na magistrali.	Odpowiedź może przyjść od wszystkich urządzeń; przy wielu urządzeniach grozi kolizja.
`FFh`	`255`	Adres rozgłoszeniowy dla wiadomości do wszystkich urządzeń bez zwykłej indywidualnej odpowiedzi.	Odpowiedź nie przyjdzie.

Tryb adresowania	Co sprawdzić	Ryzyko serwisowe
Adres podstawowy 0-250	Zgodność pola A w zapytaniu i odpowiedzi, ustawienie adresu w urządzeniu oraz kolizję zduplikowanych adresów.	Dwa urządzenia z tym samym adresem podstawowym mogą odpowiedzieć jednocześnie i uszkodzić odpowiedź.
Adresowanie wtórne przez FDh	Wybór urządzenia nie znajduje się w samym polu A, lecz w danych aplikacyjnych telegramu wyboru.	Bez poprawnego wyboru adresu wtórnego żadne urządzenie może nie odpowiedzieć, mimo że jest fizycznie podłączone.
Broadcast FEh i FFh	FEh stosuj głównie do testu pojedynczego urządzenia; FFh jest wiadomością do wszystkich bez zwykłej indywidualnej odpowiedzi.	Na magistrali z wieloma urządzeniami FEh może spowodować kolizję odpowiedzi.

TX 10 5B 01 5C 16 Pole A ma wartość 01h, więc telegram jest skierowany do urządzenia o adresie podstawowym 1.

Pole CI

Pole CI, czyli Control Information, określa typ danych aplikacyjnych w telegramie oraz kolejność danych w części aplikacyjnej.

Dla rekordów wielobajtowych EN1434-3 definiuje dwa możliwe porządki bajtów. Decyduje bit 2 pola CI, liczony od bitu 0, czyli wartość 4. Ten bit jest nazywany bitem M albo bitem trybu.

Tryb	Bit M	Kolejność bajtów	Uwaga
Tryb 1	`0`	Najmniej znaczący bajt jest przesyłany jako pierwszy.	Zalecany tryb dla nowych aplikacji.
Tryb 2	`1`	Najbardziej znaczący bajt jest przesyłany jako pierwszy.	Zachowany ze względu na kompatybilność.

Co określa CI	Skutek dla dekodera
Typ części aplikacyjnej	Te same bajty DATA mogą znaczyć coś innego zależnie od CI. Dekoder po C i A musi najpierw ocenić CI, a dopiero potem wybrać następny parser.
Kolejność wartości wielobajtowych	Bit trybu wybiera porządek little-endian albo big-endian w rekordach aplikacyjnych. W zwykłych nowych implementacjach oczekuje się Mode 1.
Kierunek użycia kodów	Niektóre kody CI używa master przy zapisie albo wyborze urządzeń, inne używa slave w odpowiedziach RSP_UD. Dlatego CI zawsze czyta się razem z polem C.

Kody używane przez master

Mode 1	Mode 2	Zastosowanie	Zdefiniowano w
`51h`	`55h`	Wysłanie danych.	EN1434-3
`52h`	`56h`	Wybór urządzeń slave.	Usergroup 07/1993
`50h`		Reset aplikacji.	Usergroup 03/1994
`54h`		Akcja synchronizacji.	propozycja
`B8h`		Ustawienie prędkości 300 baud.	Usergroup 07/1993
`B9h`		Ustawienie prędkości 600 baud.	Usergroup 07/1993
`BAh`		Ustawienie prędkości 1200 baud.	Usergroup 07/1993
`BBh`		Ustawienie prędkości 2400 baud.	Usergroup 07/1993
`BCh`		Ustawienie prędkości 4800 baud.	Usergroup 07/1993
`BDh`		Ustawienie prędkości 9600 baud.	Usergroup 07/1993
`BEh`		Ustawienie prędkości 19200 baud.	propozycja
`BFh`		Ustawienie prędkości 38400 baud.	propozycja
`B1h`		Żądanie odczytu pełnej zawartości RAM.	propozycja Techem
`B2h`		Wysłanie danych użytkownika, niestandardowy zapis do RAM.	propozycja Techem
`B3h`		Uruchomienie testowego trybu kalibracji.	Usergroup 07/1993
`B4h`		Odczyt EEPROM.	propozycja Techem
`B6h`		Uruchomienie testu oprogramowania.	propozycja Techem
`90h-97h`		Kody używane do haszowania.	przestarzałe, niezalecane

Reset aplikacji CI = 50h

Kod CI 50h pozwala masterowi zresetować warstwę aplikacyjną w urządzeniu slave. Po odebraniu slave sam decyduje, które parametry zmienić, na przykład domyślne dane wyjściowe. Reset wysłany jako SND_UD z CI = 50h jest odpowiednikiem resetu warstwy łącza SND_NKE.

Po CI = 50h mogą występować parametry opcjonalne. Pierwszy parametr to 8-bitowy subkod resetu aplikacji: górne cztery bity wybierają typ telegramu albo aplikację, a dolne cztery bity numer subtelegramu. Zero w dolnych czterech bitach oznacza żądanie wszystkich subtelegramów.

Slave obsługujący tylko jeden typ telegramu może zignorować reset aplikacji i dodane parametry, ale musi potwierdzić polecenie bajtem E5.

Górne 4 bity	Opis	Przykład
`0000b`	Wszystko
`0001b`	Dane użytkownika	zużycie
`0010b`	Proste rozliczanie	wartości bieżące i z ustaloną datą wraz z datami
`0011b`	Rozszerzone rozliczanie	wartości historyczne
`0100b`	Rozliczanie wielotaryfowe
`0101b`	Wartości chwilowe	regulacja
`0110b`	Wartości zarządzania obciążeniem	zarządzanie
`0111b`	Zarezerwowane
`1000b`	Instalacja i uruchomienie	adres magistrali, stałe daty
`1001b`	Testowanie	wartości wysokiej rozdzielczości
`1010b`	Kalibracja
`1011b`	Produkcja
`1100b`	Rozwój
`1101b`	Autotest
`1110b`	Zarezerwowane
`1111b`	Zarezerwowane

TX 68 04 04 68 53 FE 50 10 B1 16 Master wysyła rozszerzony reset aplikacji do wszystkich urządzeń slave i żąda wszystkich telegramów typu dane użytkownika.

RX E5 Slave potwierdza reset pojedynczym bajtem E5.

Akcja synchronizacji CI = 54h

CI 54h służy do funkcji synchronizacji po stronie slave i mastera, na przykład do synchronizacji zegara. Pozostałe wymienione kody służą do zmiany prędkości, wysyłania danych i wyboru urządzeń slave.

Kody używane przez slave

CI M=0	CI M=1	Zastosowanie	Zdefiniowano w
`70h`		Zgłoszenie ogólnych błędów aplikacyjnych.	Usergroup 03/1994
`71h`		Zgłoszenie stanu alarmowego.	Usergroup 03/1994
`72h`	`76h`	Odpowiedź z danymi zmiennymi.	EN1434-3
`73h`	`77h`	Odpowiedź z danymi stałymi.	EN1434-3

W praktyce kody te interpretuje się według kategorii odpowiedzi: dane stałe, dane zmienne, ogólny błąd aplikacji albo stan alarmowy.

Stała struktura danych CI = 73h/77h

Stała struktura danych jest używana w kierunku slave → master w długiej ramce RSP_UD. Wartości CI 73h i 77h informują dekoder, że za polem CI nie występują zmienne rekordy DIF/VIF, lecz stały blok z identyfikacją, statusem i dwoma licznikami.

Ponieważ stała struktura może przenosić tylko dwa liczniki o z góry określonej długości i jest mniej opisowa niż struktura zmienna, nie jest odpowiednia dla nowych rozszerzalnych aplikacji. W istniejących licznikach trzeba ją jednak poprawnie rozpoznawać i dekodować.

Nr ident.	Access No.	Status	Medium/Jednostki	Licznik 1	Licznik 2
`4 Byte`	`1 Byte`	`1 Byte`	`2 Byte`	`4 Byte`	`4 Byte`

Pole	Kodowanie	Znaczenie
Numer identyfikacyjny	8 cyfr packed BCD w 4 bajtach	Numer fabryczny albo seryjny w zakresie od 00000000 do 99999999.
`Access No.`	unsigned binary	Licznik dostępu zwiększany po każdej odpowiedzi RSP_UD, pomagający odróżnić nowe dane od powtórzenia.
Status	flagi bitowe	Określa kodowanie liczników, wartości z ustaloną datą i błędy urządzenia.
Medium/Jednostki	`LSByte first`	Przenosi wspólne mierzone medium i jednostki obu liczników. Sześć dolnych bitów każdego bajtu określa jednostkę odpowiedniego licznika, a górne bity obu bajtów razem kodują medium.
Liczniki 1 i 2	`4 Byte`	Wartości są kodowane jako BCD albo signed binary zgodnie z bitem 0 pola Status.

Bit Status	Znaczenie przy 1	Znaczenie przy 0
`0`	Liczniki są kodowane jako signed binary.	Liczniki są kodowane jako BCD.
`1`	Liczniki są zapisane na ustaloną datę.	Liczniki są wartościami aktualnymi.
`2`	Niskie zasilanie.	Zasilanie nie jest zgłaszane jako niskie.
`3`	Błąd trwały.	Brak błędu trwałego.
`4`	Błąd tymczasowy.	Brak błędu tymczasowego.
`5-7`	Znaczenie zależne od producenta.	Znaczenie zależne od producenta.

RX 68 13 13 68 08 05 73 78 56 34 12 0A 00 E9 7E 01 00 00 00 35 01 00 00 3C 16 RSP_UD ze stałą strukturą danych: adres 5, CI 73h, numer identyfikacyjny 12345678, dwa liczniki.

Zmienna struktura danych

Kody CI 72h i 76h oznaczają w długiej ramce RSP_UD odpowiedź ze zmienną strukturą danych. Po polach C, A i CI część aplikacyjna zaczyna się stałym nagłówkiem danych, a dalej zawiera zmienną liczbę rekordów danych.

Stały nagłówek 12 Byte Identyfikacja urządzenia, producent, wersja, medium, numer dostępu, status i sygnatura.

Rekordy danych DIB + VIB + DATA Powtarzane standardowe rekordy z własną długością, funkcją, jednostką i wartością.

MDH 1 Byte Oznacza przejście do części specyficznej dla producenta, jeśli występuje.

Dane producenta zmienna długość Obszar, którego nie da się wiarygodnie interpretować bez dokumentacji konkretnego producenta.

Część	Długość	Znaczenie
Stały nagłówek danych	`12 Byte`	Identyfikacja urządzenia i informacje statusowe obowiązujące dla całej odpowiedzi.
Zmienne bloki danych	zmienna liczba	Pojedyncze rekordy danych w postaci DIB, VIB i danych. Każdy rekord niesie własną długość, funkcję, jednostkę i znaczenie.
`MDH`	`1 Byte`	Manufacturer Data Header oddziela standardowo opisane rekordy od części specyficznej dla producenta.
Dane producenta	zmienna liczba	Wolny obszar zdefiniowany przez producenta urządzenia. Bez dokumentacji producenta nie da się go ogólnie dekodować tak jak standardowych rekordów danych.

Stały nagłówek danych odpowiedzi zmiennej

Pierwsze dwanaście bajtów danych użytkownika tworzy blok o stałej długości i stałej kolejności pól. Dopiero za tym nagłówkiem następują zmienne rekordy danych.

Nr ident.	Producent	Wersja	Medium	Access No.	Status	Sygnatura
`4 Byte`	`2 Byte`	`1 Byte`	`1 Byte`	`1 Byte`	`1 Byte`	`2 Byte`

Pole	Długość	Znaczenie
Numer identyfikacyjny	`4 Byte`	W zmiennej strukturze danych jest to numer klienta zakodowany jako osiem cyfr packed BCD, czyli w zakresie od 00000000 do 99999999. Może być ustawiony podczas produkcji, ale może też być później zmienny; jeśli potrzebny jest niezmienny numer fabryczny, przesyła się go jako oddzielny rekord, na przykład DIF = 0Ch i VIF = 78h.
Producent	`2 Byte`	Dwubajtowa wartość unsigned binary wyliczona z trzyliterowego ID producenta według EN 61107. Używa się wielkich liter, a wartość składa się z pozycji liter w alfabecie. `ID = ([ASCII(1) - 64] * 32 * 32)` `+ ([ASCII(2) - 64] * 32)` `+ [ASCII(3) - 64]`
Wersja	`1 Byte`	Określa generację albo wersję licznika. Dokładne znaczenie zależy od producenta urządzenia.
Medium	`1 Byte`	Typ mierzonego medium. W przeciwieństwie do stałej struktury danych medium w odpowiedzi zmiennej jest kodowane całym bajtem.
`Access No.`	`1 Byte`	Numer dostępu jest beznakowym binarnym licznikiem odpowiedzi. Zwykle zwiększa się po każdej odpowiedzi RSP_UD i pomaga odróżnić nową odpowiedź od powtórzonej.
Status	`1 Byte`	Status zawiera bity stanu urządzenia. W odpowiedzi zmiennej dwa najniższe bity służą do sygnalizacji błędów aplikacyjnych; pozostałe bity mają takie samo znaczenie jak flagi statusu znane ze stałej struktury danych.
Sygnatura	`2 Byte`	Pole jest zarezerwowane dla przyszłych zastosowań szyfrowania. Gdy nie jest używane, zwykle ma wartość 00 00h.

Bit statusu	Znaczenie w odpowiedzi zmiennej
`0-1`	Błąd aplikacji albo stan według specyfikacji urządzenia i powiązanych reguł M-BUS.
`2`	Niskie zasilanie urządzenia.
`3`	Trwały błąd urządzenia.
`4`	Tymczasowy błąd urządzenia.
`5-7`	Flagi specyficzne dla producenta. Bez dokumentacji urządzenia nie należy ich interpretować jako standardowych błędów.

Bajty nagłówka	Pole	Znaczenie po dekodowaniu
`78 56 34 12`	Numer identyfikacyjny	Numer packed BCD 12345678.
`24 40`	Producent	Dwubajtowy kod producenta EN 61107 przesyłany w nagłówku.
`01`	Wersja	Wersja albo generacja licznika według producenta.
`07`	Medium	Kod mierzonego medium.
`02`	`Access No.`	Drugi numer sekwencyjny odpowiedzi w cyklu urządzenia.
`00`	Status	Brak standardowo sygnalizowanego błędu we flagach statusu.
`00 00`	Sygnatura	Sygnatura nie jest użyta.

Rekordy DATA

Za stałym 12-bajtowym nagłówkiem następuje jeden albo więcej rekordów danych. Każdy rekord jest opisany własnym blokiem DIB i VIB; dopiero za nimi znajdują się właściwe bajty wartości.

DIB DIF + DIFE... Opisuje format wartości, funkcję wartości, numer pamięci, taryfę i opcjonalne dalsze rozszerzenie.

VIB VIF + VIFE... Opisuje wielkość, jednostkę, skalę i dodatkowe znaczenie wartości.

DATA 0 do n bajtów Zawiera właściwą wartość. Liczba bajtów i kodowanie wynikają z dolnego półbajtu DIF.

DIB	VIB	DATA
`DIF + DIFE...`	`VIF + VIFE...`	wartość według DIF

Część rekordu	Długość	Znaczenie
`DIF`	`1 Byte`	Data Information Field określa długość i kodowanie wartości, funkcję wartości oraz kontynuację do DIFE.
`DIFE`	0 albo więcej bajtów	Rozszerza DIB głównie o kolejne bity numeru pamięci i taryfy. Jeśli w poprzednim DIF albo DIFE ustawiony jest bit rozszerzenia, następuje kolejny DIFE.
`VIF`	`1 Byte`	Value Information Field określa wielkość fizyczną, jednostkę i mnożnik wartości. Bit rozszerzenia wskazuje, czy następuje VIFE.
`VIFE`	0 albo więcej bajtów	Rozszerza VIB o dodatkowe informacje o jednostce albo znaczeniu wartości. Kolejne bajty VIFE mogą występować zgodnie z bitami rozszerzenia.
`DATA`	według DIF	Właściwe bajty wartości. Liczbę bajtów i kodowanie określa dolny półbajt DIF. Kolejność bajtów wartości wielobajtowej zależy od trybu w polu CI; w nowych aplikacjach używa się Mode 1, czyli najmniej znaczący bajt jako pierwszy.

DIB i VIB szczegółowo

Rekordu danych nie odczytuje się według stałej długości całego rekordu, lecz krok po kroku. Najpierw składa się DIB, potem VIB, a dopiero potem właściwą wartość DATA zgodnie z dolnymi bitami DIF.

Skrót	Pełna nazwa	Zawartość
`DIB`	Data Information Block	Blok informacji o danych. Składa się z jednego DIF i opcjonalnych bajtów DIFE.
`DIF`	Data Information Field	Pierwszy bajt DIB. Określa kodowanie i długość DATA, funkcję wartości, najniższy bit numeru pamięci oraz czy następuje DIFE.
`DIFE`	Data Information Field Extension	Rozszerzenie DIF. Dodaje kolejne bity numeru pamięci, taryfę, podjednostkę i ewentualnie wskazuje następny DIFE.
`VIB`	Value Information Block	Blok informacji o znaczeniu wartości. Składa się z jednego VIF i opcjonalnych bajtów VIFE.
`VIF`	Value Information Field	Pierwszy bajt VIB. Określa wielkość, jednostkę, skalę wartości oraz czy następuje VIFE.
`VIFE`	Value Information Field Extension	Rozszerzenie VIF. Doprecyzowuje jednostkę albo znaczenie wartości i może być kontynuowane kolejnym VIFE.

Kolejność odczytu rekordu danych

Krok	Czytana część	Reguła
`1`	`DIF`	Odczytuje się pierwszy bajt rekordu. Wartości specjalne 0Fh, 1Fh i 2Fh obsługuje się przed zwykłym dekodowaniem.
`2`	`DIFE...`	Jeśli w DIF ustawiony jest bit 7, następuje DIFE. Jeśli ten DIFE także ma ustawiony bit 7, odczytuje się kolejny DIFE.
`3`	`VIF`	Po zakończeniu DIB odczytuje się VIF, który określa jednostkę i skalę wartości.
`4`	`VIFE...`	Jeśli w VIF ustawiony jest bit 7, następuje VIFE. Łańcuch trwa, aż ostatni VIFE ma bit 7 wyzerowany.
`5`	`DATA`	Na końcu odczytuje się liczbę bajtów DATA zgodnie z dolnymi czterema bitami DIF.

Układ bitów DIF

7	6	5	4	3	2	1	0
DIFE	Storage 0	Funkcja		Pole danych

Bity	Nazwa	Znaczenie
`7`	bit rozszerzenia	Wartość 1 oznacza, że za DIF następuje co najmniej jeden DIFE.
`6`	numer pamięci bit 0	Najniższy bit numeru pamięci, czyli pierwsze rozróżnienie wartości aktualnej albo historycznej.
`5-4`	funkcja wartości	Określa, czy jest to wartość chwilowa, maksymalna, minimalna albo wartość w stanie błędu.
`3-0`	pole danych	Określa liczbę bajtów DATA i ich kodowanie.

Układ bitów DIFE

7	6	5	4	3	2	1	0
DIFE	Podjednostka	Taryfa		Storage

Bity	Nazwa	Znaczenie
`7`	bit rozszerzenia	Wartość 1 oznacza, że następuje kolejny DIFE.
`6`	podjednostka	Rozróżnia podjednostkę albo kanał licznika, jeśli urządzenie z tego korzysta.
`5-4`	taryfa	Bity taryfy dla wartości wielotaryfowych.
`3-0`	numer pamięci	Kolejne bity numeru pamięci. Każdy następny DIFE dodaje kolejne cztery bity.

Wynik z DIB	Składanie	Użycie przy dekodowaniu
Numer pamięci	`DIF bit 6 + DIFE bity 3-0...`	Rozróżnia wartości aktualne, historyczne i inne zapisane zestawy wartości.
Funkcja wartości	`DIF bity 5-4`	Określa wartość chwilową, maksymalną, minimalną albo w stanie błędu.
Taryfa	`DIFE bity 5-4...`	Rozróżnia rejestry taryfowe w licznikach wielotaryfowych.
Podjednostka	`DIFE bit 6...`	Rozróżnia kanał, część licznika albo podjednostkę, jeśli urządzenie jej używa.

Układ bitów VIF i VIFE

Pole	7	6	5	4	3	2	1	0
`VIF`	VIFE	Kod wielkości, jednostki i skali
`VIFE`	VIFE	Kod uzupełniający VIF

Pole	Bity	Znaczenie
`VIF`	`7`	Bit rozszerzenia. Wartość 1 oznacza, że za VIF następuje VIFE.
`VIF`	`6-0`	Kod wielkości, jednostki i skali wartości, na przykład energia, objętość, przepływ, temperatura albo data.
`VIFE`	`7`	Bit rozszerzenia. Wartość 1 oznacza, że następuje kolejny VIFE.
`VIFE`	`6-0`	Kod uzupełniający do VIF. Doprecyzowuje jednostkę, skalę, znaczenie czasowe albo specyficzne dla producenta znaczenie wartości.

Podstawowy VIF - główne grupy jednostek

Bity VIF 6-0	Wielkość	Podstawa jednostki	Skala
`00h-07h`	Energia	`Wh`	według kodu w zakresie
`08h-0Fh`	Energia	`J`	według kodu w zakresie
`10h-17h`	Objętość	`m3`	według kodu w zakresie
`18h-1Fh`	Masa	`kg`	według kodu w zakresie
`20h-23h`	Czas włączenia	`s / min / h / d`	jednostka wybierana kodem
`24h-27h`	Czas pracy	`s / min / h / d`	jednostka wybierana kodem
`28h-2Fh`	Moc	`W`	według kodu w zakresie
`30h-37h`	Moc	`J/h`	według kodu w zakresie
`38h-3Fh`	Przepływ objętościowy	`m3/h`	według kodu w zakresie
`40h-47h`	Przepływ objętościowy	`m3/min`	według kodu w zakresie
`48h-4Fh`	Przepływ objętościowy	`m3/s`	według kodu w zakresie
`50h-57h`	Przepływ masowy	`kg/h`	według kodu w zakresie
`58h-5Bh`	Temperatura zasilania	`°C`	według kodu w zakresie
`5Ch-5Fh`	Temperatura powrotu	`°C`	według kodu w zakresie
`60h-63h`	Różnica temperatur	`K`	według kodu w zakresie
`64h-67h`	Temperatura zewnętrzna	`°C`	według kodu w zakresie
`68h-6Bh`	Ciśnienie	`bar`	według kodu w zakresie
`6Ch`	Data		specjalne kodowanie daty
`6Dh`	Data i czas		specjalne kodowanie daty i czasu
`6Eh`	Jednostki HCA		bez jednostki fizycznej
`70h-73h`	Czas uśredniania	`s / min / h / d`	jednostka wybierana kodem
`74h-77h`	Czas aktualności	`s / min / h / d`	jednostka wybierana kodem
`78h`	Numer fabryczny		wartość identyfikacyjna
`7Ah`	Adres magistrali		adres w danych

Specjalne wartości DIF

DIF	Znaczenie
`0Fh`	Początek danych specyficznych dla producenta; reszty telegramu nie czyta się już jako standardowych rekordów DIF/VIF.
`1Fh`	Znacznik, że następują kolejne rekordy, zwykle w następnym telegramie albo bloku.
`2Fh`	Bajt wypełniający. Podczas dekodowania jest pomijany i nie stanowi rekordu danych.

DIF i długość DATA

Pole danych DIF	Długość DATA	Kodowanie
`0000b / 0h`	`0 Byte`	bez danych
`0001b / 1h`	`1 Byte`	8-bitowa liczba całkowita
`0010b / 2h`	`2 Byte`	16-bitowa liczba całkowita
`0011b / 3h`	`3 Byte`	24-bitowa liczba całkowita
`0100b / 4h`	`4 Byte`	32-bitowa liczba całkowita
`0101b / 5h`	`4 Byte`	32-bitowa liczba rzeczywista
`0110b / 6h`	`6 Byte`	48-bitowa liczba całkowita
`0111b / 7h`	`8 Byte`	64-bitowa liczba całkowita
`1000b / 8h`	`0 Byte`	wybór do odczytu
`1001b / 9h`	`1 Byte`	2 cyfry BCD
`1010b / Ah`	`2 Byte`	4 cyfry BCD
`1011b / Bh`	`3 Byte`	6 cyfr BCD
`1100b / Ch`	`4 Byte`	8 cyfr BCD
`1101b / Dh`	zmienna	zmienna długość
`1110b / Eh`	`6 Byte`	12 cyfr BCD
`1111b / Fh`	specjalna	funkcje specjalne

Funkcja wartości w DIF

Bity 5-4	Funkcja	Znaczenie
`00b`	wartość chwilowa	zwykła aktualna wartość mierzona
`01b`	wartość maksymalna	zapisane maksimum dla danego okresu albo pamięci
`10b`	wartość minimalna	zapisane minimum dla danego okresu albo pamięci
`11b`	wartość podczas błędu	wartość obowiązująca albo zapisana podczas stanu błędu

Nápověda k protokolu M-BUS